حکم سیاسی یا نقض حقوق بشر
در این چند روزه دوباره شاهد بودیم که ایران درپی اظهارات نمایندگان کانادا و ایالات متحده آمریکادر کنوانسیون حقوق بشرمجمع عمومى سازمان ملل به نقض حقوق بشر محکوم شد و مقامات ایرانی باجار و جنجال و هیاهو سعی داشتند که اثبات کنند که این حکم سياسى و به منظور تحريف واقعيت ها و به ناحق است! .اما دولت مردان ما غافلند و نمی دانند که چشمان تیز بین نهاد های حقوق بشری آنان را نظاره میکند.مگر در همین جمهوری اسلامی زهرا کاظمی ها را نکشتند٬گنجی ها را به زندان نینداختند٬وبلگ نویسان را آزار ندادندو ده ها مورد دیگر که اگر بخواهم نام ببرم توماری به چه بلندی درست خواهد شد.خوب گیریم که این حکم سیاسی بوده! آیا این رفتار ها از شما سر نزده ؟شما که ادعا دارید حکومت بر مبنای اسلام است و احکام اسلامی در جامعه اجرا میشوندآیا در اسلام این رفتار ها جایی دارد و آیادر همین اسلام و قرآن و احادیث به حکومت کنندگان سفارش به مدا را و تصاحل وتصامح نشده؟ رعایت حقوق زندانیان٬ دگر اندیشان ودر کل مردم٬ در نهج البلاغه گوش زد نشده؟ این همان مثال معرف است که (کبک در مواقعی که احساس خطر می کند سر خود را به زیر برف میکند و به خیال خود گمان میکند کسی او را نمی بیند ).
در عصر انفجار اطلاعات این گونه صحبت ها از جانب دیپلمات های ما خنده دار است.بهتر است با یک نگرش عقلانی و مبتنی بامنافع ملی تصمیمی درست اتخاذ شود.با این بگیر و ببند ها غولی برای نظام درست میشود که هر سر آن را میزند دو سر دیگر در می آورد.به طور مثال اگر امروز من در روز دویست بازدید کننده داشته باشم فردا که مرا بگیرند قطعا باز دید کندگانم افزایش خواهد یافت حالا به هر علتی .
به امید روزی که کبوتر آزادی آزادانه بر فراز ایران و در کل٬ جهان بال بگشاید و سبک بال و آسوده پرواز کند.
